Nie jest za późno by powstrzymać ten proces. Kosztuje to jednak dużo wysiłku i wymaga powstrzymania takich zjawisk jak fragmentacja habitatów, powodowana przez człowieka inwazja obcych gatunków, rozprzestrzenianie się chorób czy globalne ocieplenie.

Współautor badań, profesor Charles Marshall zauważył: „tylko dlatego, że dotychczas wymarło mniej gatunków niż podczas największych tego typu wydarzeń, których Ziemia doświadczyła w przeciągu ostatnich 500 milionów lat, nie oznacza, że problemu nie ma. Mimo, że liczby są stosunkowo niewielkie, to tempo wymierania jest szybsze, niż podczas większości takich zjawisk w przeszłości.”

Naukowcy rozpoczęli swoje badania w 2009 roku.

Aby poradzić sobie z tymi problemami, uczeni skupiają się na wyliczeniu prawdopodobnego tempa wymierania na podstawie skamieniałości i porównali to z tempem zanikania gatunków w czasach historycznych.

Zespół Barnosky’ego skupił się przede wszystkim na ssakach, gdyż są one dobrze rozpoznane obecnie oraz dysponujemy licznymi skamieniałościami sięgającymi 65 milionów lat wstecz.

Na podstawie badań skamieniałości uczeni stwierdzili, że poprzez naturalną kolej rzeczy z powierzchni planety znikają mniej niż dwa gatunki ssaków w ciągu miliona lat. Natomiast w ciągu ostatnich 500 lat wyginęło co najmniej 80 gatunków ssaków. Współczesne tempo znikania ssaków odpowiada temu, co widzimy podczas masowego wymierania.

Uzyskane w ten sposób dane porównano z listą zagrożonych gatunków, co tylko potwierdziło przypuszczenia uczonych.

„Oczywiście nasze badania mają ograniczenia. Bazują one bowiem na obserwacjach kilku gałązek z olbrzymiego drzewa życia” – podkreśla Barnosky. Jego zdaniem konieczne są badania obejmujące inne grupy niż tylko ssaki.

(fot. http://www.sxc.hu/)