Grenlandzki lodowiec roztapiał się w rekordowym tempie. W najbliższych dekadach będzie to przyczyną poważnych podniesień poziomu mórz – podaje agencja Reuters.

Lodowiec na Grenlandii rozpuścił się do takiego stopnia, że na jego powierzchni utworzyły się jeziora, rzeki, a nawet wodospady. Te nietypowe formacje uchwycił na filmie doktor Marco Tadesco z City College w Nowym Jorku, naukowiec który prowadzi badania nad czynnikami powodującymi roztapianie lodowców.

Poprzedni sezon był wyjątkowy, W niektórych rejonach roztopy trwały nawet o 50 dni dłużej niż zwykle. W 2010 roku rozpoczęły się także zbyt wcześnie, pod koniec kwietnia i trwały aż do drugiej połowy września.

W 2010 roku latem temperatura na Grenlandii była wyższa od normy o 3 stopnie Celsjusza. Najcieplejsze wakacje w historii pomiarów, czyli od 1873 r. zanotowano w stolicy Grenlandii Nuuk. Według badań i wyników jakie posiadają naukowcy wynika wyraźnie że 2010 rok, zaraz po 2005 i 1998, był najcieplejszym rokiem od czasu, gdy rozpoczęto monitorowanie globalnego ocieplenia.

Wraz ze wzrostem temperatury na Grenlandii o 1 stopień Celsjusza, wskaźnik wzrostu poziomu mórz podnosi się o 10 %. Roztapianie się pokrywy lodowej na biegunach pod wpływem promieni słonecznych jest nieodłącznym elementem problemu katastrofalnego ocieplania się klimatu. Oceany przez to przybierają, więc podnosi się poziom mórz w miejscach oddalonych od Grenlandii o tysiące kilometrów. Topnienie lodowców jest jak perpetuum mobile: im większa część pokrywy lodowej zostaje roztopiona, tym szybciej topią się kolejne warstwy.

Zewnętrzną pokrywę lodowca stanowi świeży śnieg, poniżej znajduje się śnieg bardziej ubity, a w głębi „goły lód”. Puszysty śnieg odbija około 85% promieni słonecznych, a mokry – 50%. Znajdujący się głębiej lód ma bardziej skupioną strukturę cząsteczkową, przez co jest ciemniejszy. Pochłania przez to więcej promieniowania, a zatem gromadzi większą energię, co prowadzi do szybszego topnienia. Procesu tego nie sposób powstrzymać.

Poziom mórz będzie stale rósł, aż osiągnie średnią wartość około 1 metra w 2100 r. – powiedział Martin Sommerkorn, ekspert klimatyczny z World Wildlife Fund. Efekt cieplarniany jest nie do podważenia. Wiele terenów przybrzeżnych, a także wiele małych wysp, niebawem znajdzie się pod wodą.